Świadomość i jaźń

Anonim

Świadomość a jaźń

Jedną z rzeczy, które sprawiają, że istoty ludzkie całkowicie odróżniają się od reszty królestwa zwierząt, jest nasze pragnienie i zdolność do poszukiwania poczucia zrozumienia siebie, jak również otaczającego nas świata. Z biegiem lat nastąpił szereg przełomów i spostrzeżeń, wywołanych przez wiele różnych osób w odniesieniu do ludzkiego ciała, w szczególności ludzkiego umysłu.

Z różnych części ludzkiego ciała, to umysł ludzki nadal fascynuje tak wielu badaczy, pracowników służby zdrowia, filozofów i psychologów. Przecież to tutaj, w ludzkim umyśle, odbywa się większość naszych procesów myślowych - od tego, jak podejmujemy decyzje, jak zachowujemy się w określonych sytuacjach i zdarzeniach. Ludzki umysł pozostaje czymś, gdzie jego prawdziwy potencjał i mechanizm są ledwo zrozumiałe.

Część tego obejmuje koncepcje świadomości i samoświadomości. Dla wielu te dwie koncepcje wyglądają tak samo. W końcu pojęcie świadomości zostało zdefiniowane jako forma świadomości, a także wiele różnych zjawisk zachodzących w ludzkim umyśle, jeśli chodzi o dziedziny psychologii i medycyny. Chociaż, jeśli chodzi o dziedzinę filozofii, te dwa pojęcia są uważane za bardzo różne od siebie.

Świadomość została początkowo określona przez filozofów jako "wspólna wiedza". Ostatecznie ta definicja została dopracowana, a bardziej współcześni filozofowie odnosili się do pojęcia świadomości jako zdolności jednostki do określania własnych działań, w celu ustalenia, które myśli i działania są właściwe, a które działania są złe. Istnieje wiele różnych rodzajów świadomości, z których każda odnosi się do szczególnej zdolności jednostki do postrzegania, co myśli lub działania przechodzą przez jej umysł. Jednym z przykładów tego jest fenomenalna świadomość, która odnosi się do naszej zdolności postrzegania uczuć, odczuć i emocji. Innym przykładem jest świadomość dostępu, która zajmuje się umiejętnością rozumowania i kontrolowania własnego zachowania. Ta koncepcja w efekcie stanowi podstawę naszej zdolności do myślenia i zachowania w określony sposób.

Z drugiej strony, samoświadomość jest określana jako zdolność jednostki do oddzielenia siebie i swoich myśli i wyrażeń od reszty świata. Samoświadomość wykracza poza świadomość, ponieważ postrzega tę koncepcję, aby dać jednostkom możliwość wyboru, które myśli, działania i wzorce zachowań, które dana osoba zdecyduje się użyć w danej sytuacji lub okolicznościach, a nie tylko zasymilować to, co większość używa. Jako taka, koncepcja samoświadomości postrzega ludzi jako myślicieli i kontrolerów własnych myśli, zamiast być kontrolowani przez myśli.

Streszczenie:

1. Pojęcia świadomości i samoświadomości dotyczą działania ludzkiego umysłu, tak jak jest on badany przez filozofów.

2. Pojęcie świadomości koncentruje się na zdolności jednostki do zdobywania i dzielenia się wiedzą. Z drugiej strony pojęcie samoświadomości odnosi się do zdolności jednostki do oddzielania swoich myśli i wyrażeń od większości.

3. Świadomość wyjaśnia, w jaki sposób dokonujemy wyborów, podczas gdy samoświadomość koncentruje się na tym, dlaczego dokonujemy wyborów.